Czy zwracacie uwagę na to co jecie, albo raczej na to czym się odżywiacie? Jest bowiem wielka różnica pomiędzy jedzeniem a odżywianiem się – można opychać się całymi dniami potrawami pozbawionymi cennych dla nas składników odżywczych i mieć przy tym anemię. Otóż jeżeli do tej pory nie zwracaliście uwagi na to co wkładacie do swoich ust i czym karmicie swoje ciało lub macie już świadomość tego jak ważny jest dobrej jakości produkt
Jak nie zagubić się przed sklepowym regałem z winami? Jak dobrać wino do potrawy? Jakiej odpowiedzi udzielić kelnerowi w restauracji kiedy pyta jakiego napijemy się wina? Wiadomo, że trening czyni mistrza i im więcej degustujemy tym większą mamy wiedzę o swoich preferencjach. Ale jeżeli potrzebujecie uzupełnić podstawową wiedzę o winach, o rodzajach szczepów, znanych regionach winiarskich, o tym czym kierować się przy wyborze wina w restauracji albo w sklepie –
Książka Restauracja Babylon – trafiłam na nią rok temu poszukując w Empiku lekkiej lektury na długi majowy weekend. Imogen Edwards-Jones jest autorką między innymi książki Hotel Babylon, na podstawie której nakręcono brytyjski serial o tym samym tytule (aż 4 sezony, które kilka lat temu pochłonęły sporo mojego czasu). Oprócz Hotelu Babylon jest jeszcze Air Babylon, Fasion Babylon, Szpital…, Plaża.., Śluby…(koniecznie muszę je przeczytać) i Restauracja Babylon. W każdej z nich
Dieta bez pszenicy Williama Davisa to kolejna książka, która miała bardzo duży wpływ na mój sposób odżywiania się w minionym roku. Nie chcę Was jakoś bardzo przekonywać do nie jedzenia pszenicy – nasłuchaliście się pewnie już dużo o złym wpływie glutenu na nasze ciała i mózgi. Niektórzy z Was uważają, że to straszne brednie i kolejna fala mody na dietę a na gluten powinni uważać jedynie chorzy na celiakię. Przeczytajcie książkę
Kucharką nie jestem, blogerką kulinarną też nie – choć nieuważni PR’owcy wciąż mnie z nią mylą – a wystarczy przeczytać choć jeden post na moim blogu by się o tym przekonać. Opisuję restauracje, bary, kawiarnie – jeść lubię ale gotować już nie tak bardzo. Za to podziwiam i wielkim szacunkiem darzę każdego kto pasję swoją z gotowaniem wiąże. Taką osobą jest Marta Dymek – weganka, prowadząca blog Jadłonomia, propagująca w
„Jesteśmy tym co jemy”. Wierzycie, że to prawda? Ja w 100% zgadzam się z tym powiedzeniem. Gdy objadamy się fast foodami to zwyczajnie jesteśmy leniwi a i z czasem na leniwych zaczynamy wyglądać – duża tusza świadczy o złym odżywianiu się, o braku ruch, o zaniedbywaniu zdrowia, o lenistwie. Ja na szczęście do wielkich nigdy nie należałam ale i całe życie zwracałam dużą uwagę na to czym się odżywiam –
Inspiracją do napisania tego tekstu była jedna z czytelniczek, która po zobaczeniu moich zdobyczy z Targów Książki Kulinarnej zadała pytanie – kiedy pojawią się u mnie recenzje książek kulinarnych? Pomysł podchwyciłam i oto pierwsze podejście do przedstawienia Wam czytanych przeze mnie lektur, które są dla mnie motywacją, inspiracją, niekiedy po prostu rozrywką. Rozpoczynam od Rewolucji Zielonych Koktajli Victorii Boutenko, która wywarła bardzo duży wpływ na to co już od kilku miesięcy jadam na śniadania. Ostrzegam